Ήρωες…

Στον Αγώνα της ΕΟΚΑ μεταξύ 1955-59 οι Έλληνες της Κύπρου πολλοί αγωνιστές μεταξύ των οποίων μέλη των οικογενειών μας, έλαβαν μέρος ώστε να απελευθερωθεί το νησί από τους Άγγλους και να γίνει η πολυπόθητη ένωση με την μητέρα πατρίδα Ελλάδα.

Αυτό το άρθρο είναι αφιερωμένο σε όλους όσοι αγωνίστηκαν για το Ελληνικό Έθνος, για την πατρίδα, την θρησκεία και την οικογένεια.

Στο Παλαιχώρι της Κύπρου, λίγο παραπέρα απ την Εκκλησία στο κέντρο του Χωριού, μένει το ζεύγος Ανδρέα και Μαρίτσας Καραολή.

Όταν τους πρωτογνώρισα, δεν ήξερα τίποτα για την ιστορία που κουβαλάνε μαζί τους, τον ρόλο και το ρίσκο που πήραν λαμβάνοντας μέρος στον Εθνικό-απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ.

Μια μέρα λοιπόν μου μιλήσανε για το κρησφύγετο το οποίο έφτιαξε ο Υπαρχηγός της ΕΟΚΑ, Γρηγόρης Αυξεντίου, κάτω από το σπίτι τους, την δράση τους ως μέλη της ΕΟΚΑ και το πώς έκρυβαν αγωνιστές στο σπίτι τους το 1955-59, ιστορίες από τότε, καθώς και τον βασανισμό του κύριου Ανδρέα απ τους Άγγλους.

Ο κύριος Ανδρέας, είναι εξάδελφος του Μιχαλάκη Καραολή του ήρωα που έπεσε στο Αγώνα του 1955-59. Ο Μιχαλάκης Καραολής , πριν οδηγηθεί στην αγχόνη, είχε στείλει στον κύριο Ανδρέα γράμμα (περισσότερα σε άλλο άρθρο).

Αυτό το άρθρο θα είναι μόνο η αρχή αφού στο μέλλον θα υπάρξουν κι άλλα με ιστορίες απ τον αγώνα, όπως τις διηγήθηκε το ζεύγος Καραολή.

Το σπίτι και το κρησφύγετο, βρισκόντουσαν σχεδόν δίπλα από τον αστυνομικό σταθμό τον οποίο οι Άγγλοι χρησιμοποιούσαν σαν βάση/αρχηγείο. Από εκεί, τα βράδια ο Αυξεντίου, μπορούσε να κρυφακούει τα σχέδια των Άγγλων και να αποφασίσει για την επόμενή του κίνηση.

Απ το υπνοδωμάτιο στο οποίο έμεναν οι Αγωνιστές, υπήρχε μια τρύπα/καταπακτή από την οποία κατέβαιναν και κρυβόντουσαν στο κρησφύγετο κάτω από τον φούρνο ο οποίος βρισκόταν στους στάβλους με τα ζώα.

Οι αντάρτες απ το δωμάτιο άνοιγαν την καταπακτή κάτω απ το κρεβάτι (κλικ για μεγαλύτερες διαστάσεις).

Η τρύπα τον τότε καιρό όπως έκλεινε, είχε κολλημένα καλάμια από κάτω, ώστε να μην φαίνεται καμία διαφορά στην οροφή του στάβλου.Κατέβαιναν κάτω στον στάβλο με τα ζώα και αφού έριχναν τη σκάλα….

άνοιγαν ένα κομμάτι στη βάση του φούρνου, κατέβαιναν στο κρησφύγετο και έκλειναν το καπάκι, ώστε να μην φαίνεται η κρυφή είσοδος.

Το κρησφύγετο κάτω απ τον φούρνο, φιλοξένησε κατά καιρούς εκτός απ τον Αυξεντίου, τους Κυριάκο Μάτση, Νίκο Γεωργίου, Χρίστο Τσιαρτα, Γιωργαλλά Μιχαήλ, Χριστοδούλου Δημητράκη, Σάββα Ροτσίδη…Η λίστα συνεχίζεται με πάρα πολλά ονόματα αγωνιστών που βρήκαν κατά καιρούς καταφύγιο εδώ.

Δίπλα απ τον φούρνο, ένα 2ο ατομικό κρησφύγετο φτιάχτηκε απ τον Υπαρχηγό της ΕΟΚΑ ώστε να κρύβεται ανά πάσα στιγμή όταν ήταν μόνος του.

Άλλες φωτογραφίες απ τον χώρο ο οποίος είναι τώρα μουσείο, δωρεά του ζεύγους Ανδρέα και Μαρίτσας Καραολή.

Οι ιστορίες του τότε καιρού και οι καταστάσεις οι οποίες έζησαν μέσα απ τον Αγώνα, πρέπει να μεταφερθούν και στις επόμενες γενιές, να ξέρουνε τι αγώνες πέρασαν οι πρόγονοι μας για να είμαστε εμείς σήμερα… Ελπίζω οι θα μπορέσω  να βοηθήσω σε αυτό, με την σειρά των άρθρων τα οποία θα δημοσιεύσω εδώ κατά καιρούς.

  1. 13/09/2010 στο 16:28

    A! μάλιστα τώρα μπορώ να αφήσω σχόλιο σχετικό…γιατί είπαμε στα αθλητικά…τσου!
    Ένα έχω να καταθέσω από προσωπική εμπειρία, τα γεγονότα του 55 έδιωξαν και ξερίζωσαν την οικογένεια μου από την Κωσταντινούπολη ήμουν κοριτσάκι… αλλά δεν ξέχασα!
    Πολύ ενδιαφέρον το άρθρο σου!

  2. 13/09/2010 στο 20:19

    Και η δικιά μου οικογένεια διώχθηκε απ τη Σμύρνη το 22 και μετά απ την τώρα κατεχόμενη Κύπρο, το 74. Έχασα και μέλος της οικογένειας που ήταν αγωνιστής της ΕΟΚΑ το 55-59. Δεν ξεχνώ ποτε!

  3. cosgr
    13/09/2010 στο 21:29

    18 χρονών νέοι να οδηγούνται στην αγχόνη και να τραγουδούν τον Εθνικό ‘Υμνο των Ελλήνων. Πέθαναν με το χαμόγελο για να ζούμε εμείς ελεύθεροι.
    Και φτάνουμε σήμερα στο σημείο όπου αυτοί οι ΗΡΩΕΣ χλευάζονται, αποκαλούνται προδότες και τα μνημεία τους καταστρέφονται από τον κάθε λογής τουρκόσπορο, που αποκαλεί τους δολοφόνους του Ελληνισμού «αδέλφια» του. Γεννηθήκαμε και θα πεθάνουμε Έλληνες. Ευτυχώς που υπάρχουν κάποιοι σαν τον ELGRECO να μας το θυμίζουν.

  4. 14/09/2010 στο 11:12

    Καλημέρα φίλε Cos. Θυμάμαι όταν κάναμε ιστορία στο σχολείο εμείς και τη μαθαίναμε όπως πραγματικά είχε γίνει. Τώρα στα σχολεία δεν τους τα λένε με το όνομά τους τα πράγματα. Από τις ιστορίες των παλιών νομίζω ότι μπορούμε να μάθουμε στις νέες γενιές για τους Ήρωες που έπεσαν μαχόμενοι για το Ελληνικό Έθνος και για τις θυσίες που έγιναν για να είμαστε εμείς σήμερα εδώ.

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: