Αρχική > Διάφορα > Στο ορφανοτροφείο…

Στο ορφανοτροφείο…

 

Τα περισσότερα παιδιά του σήμερα, δεν αντιλαμβάνονται το πόσο τυχερά είναι, τα πόσα πολλά έχουνε. Μαζί τους βέβαια και οι μεγάλοι, οι οποίοι δεν εκτιμούν αυτά που έχουν…

Έχουμε καταντήσει όλοι μας αχόρταγοι. Μια επίσκεψη σε ένα ορφανοτροφείο, σε μια στέγη/ίδρυμα που φιλοξενεί παιδιά με ειδικές ικανότητες ή ακομη και σε ένα παδιατρικό ογκολογικό τμήμα ενός νοσοκομείου, επαναφέρει τα θέλω μας σε ισορροπία και αντιλαμβανόμαστε πόσα πολλά έχουμε που οι άλλοι τα στερούνται και είναι υποχρεωμένοι να ζήσουνε πολύ πιο δύσκολα απο εμάς.

Πριν κανένα μήνα αποφασίσαμε με τη δουλειά, να μαζέψουμε λεφτά και να αγοράσουμε δώρα στα παιδιά του ορφανοτροφείου. Να ναι καλά όλοι όσοι έδωσαν, καταφέραμε να μαζέψουμε αρκετά λεφτά για να πάρουμε καλά δώρα σε όλα τα παιδιά. Κάποιος ακόμη, δώρισε στα παιδιά ένα X-Box και καμιά εικοσαριά παιχνίδια, ώστε να παίζουνε στον ελεύθερο τους χρόνο.

Εικοσιδύο παιδάκια απο τριάμισι μέχρι και δεκαεφτά ετών, φιλοξενούνται εκεί. Ορισμένα ορφανά, άλλα εγκαταλελειμμένα και αρκετά των οποίων οι γονείς δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να τα μεγαλώσουν και να τους δώσουν τα βασικά για να ζήσουν.

Περασμένη Τετάρτη, με όσα λεφτά μαζέψαμε, πήγα με μια συνάδελφο στο Jumbo και στο Ealry learning Centre. Περασαμε ώρες ψάχνοντας για παιχνίδια που θα έδιναν λίγη χαρά σε αυτά τα παιδιά, προσπαθόντας να βρούμε το πιο κατάλληλο δώρο για το κάθε παιδί λαμβάνοντας υπ όψη και την ηλικία του.

Η Πέμπτη ήτανε η μέρα τυλίγματος των δώρων και το απόγευμα, περάσαμε για να τους πάμε τα δώρα.

Βλέποντας τα παιδιά, περάσανε τόσα πολλά απ το μυαλό μου. Κοιτάζοντας το καθένα δεν μπορείς παρα να αναρωτηθείς τι του συνέβηκε, γιατί είναι εκεί…

Μας καλωσόρισαν 2 μικρές στην πόρτα και μετά ακολούθησαν κι άλλα παιδιά τα οποία βλέποντας μας με τις σακούλες γεμάτες δώρα, άρχισαν να χαμογελούν και να μας κάνουνε ερωτήσεις.

Μερικά λεπτά αργότερα, αφού συστηθήκαμε, άρχισα να φωνάζω τα ονόματά τους και να τους δίνω τα δωράκια τους… Όλα τα παιδιά το χάρηκαν και μας είπανε και ένα τραγουδάκι (Χρισουγεννιάτικο μέρες που είναι).

Φωτογραφίες δεν βγάλαμε με τα παιδιά (απαγορεύεται) αλλά πρέπει να πώ οτι ήτανε ο,τι καλύτερο θα μπορούσαμε να κάνουμε γι αυτά τα παιδιά (και για τη ψυχή μας).

Φεύγοντας απο εκεί, άρχισαν να περνάνε διάφορα απο το μυαλό μου όπως τα έχω αναφέρει στην  αρχή…

Έβλεπες το παιδάκι των 6 χρονων να ανοιγει το δώρο του και να είναι χαρούμενο με το τηλεκατευθυνόμενο αυτοκίνητο, ενώ παιδιά στην ηλικία του έχουνε Playstation, X-box, Nintendo, κινητό τηλέφωνο, τηλεόραση στο δωμάτιο τους, DVD player, χιλιάδες παιχνίδια αλλά πάντοτε θέλουν κι άλλα…

Μετά άρχισα να σκέφτομαι τα άτομα με κινητικές δυσκολίες, τα παιδιά με ειδικές ικανότητες και τα παιδιά με ανίατες αρρώστιες. Τους ανθρώπους που δεν έχουνε δουλειά, σπίτι, ένα κρεβάτι να κοιμηθούνε και ένα πιάτο φαγητό…

Ίσως τελικά να έχουμε όλοι πάρει λάθος δρόμο, να σκεφτόμαστε και να αντιδρούμε λάθος, να γινόμαστε όλο και πιο αχόρταγοι, αγνοόντας το πόσο τυχεροί είμαστε που έχουμε την υγεία μας, μια δουλειά, φαγητό, ένα ζεστό κρεβάτι και μια στέγη…

Όσο κοντεύουνε οι γιορτές, ας σκεφτόμαστε καλύτερα τους ανθρώπους οι οποίοι στερούνται όλα αυτά που εμείς έχουμε δεδομένα και να μαστε ευγνόμων για όλα όσα έχουμε…

Ας μετρήσουμε τις ευλογίες μας…

Advertisements
  1. 20/12/2008 στο 14:11

    Έχεις δίκιο σε όσα λες, φίλε μου…αλλά και πάλι έστω και οι τύψεις, που μας αφυπνίζουν και μας κάνουν να βλέπουμε λίγο πιο πέρα από τον εαυτό μας, μπορεί να είναι ευεγερτικό σε έναν άλλο συνάνθρωπο…
    Αυτό το θεωρώ εξίσου ευλογία!

  2. vad
    20/12/2008 στο 15:44

    Toσο πολύ χιόνισε στην Κύπρο,που μπήκε και στο σαλόνι σου:)))
    Γειάσου,Γιωργή,εδώ να δεις τι έχω αντικρισει,και στο δρόμο,και σε ιδρύματα,εικόνες που ακόμα και τον εαυτό μου λγοκρίνω ώστε να μην τις βγάλω στη φόρα,πολύ δυστυχία,ρε φίλε!

  3. 20/12/2008 στο 16:56

    Βασίλη μου, εδώ έχει να βρέξει 2 χρόνια, πόσο μάλλον να δουμε χιόνι…
    Καλο Σ/Κ να χετε…

  4. 20/12/2008 στο 17:40

    ΓΙΩΡΓΟ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ!!!
    ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΚΟΜΑ: ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΟΥ ΝΙΩΘΩ ΛΙΓΟ ΕΝΟΧΗ ΓΙΑ ΚΑΤΙ… ΣΟΥ ΖΗΤΑΩ ΣΥΥΓΝΩΜΗ ΑΝ ΣΕ ΣΤΕΝΟΧΩΡΗΣΑ….ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!!! ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ ΓΙΑΤΙ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ!!!! ΚΑΛΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ!!!

  5. 20/12/2008 στο 18:18

    @filologosmb: Δεν έχω ιδέα για τι μιλάς αλλά αν θές μπορείς να μου στείλεις ένα μεϊλ στο elgrecogr@gmail.com
    Αν δε θες δεν πειράζει, να σαι καλά και καλές γιορτές !

  6. 20/12/2008 στο 19:33

    Απλά κι ανθρώπινα έδωσες το πνεύμα των ημερών!

    Το να αφιερώνεις χρόνο γι’ αυτά τα παιδιά είναι σίγουρα και γι’ αυτά και για σένα μεγάλο δώρο!

    Καλές γιορτές να έχεις!

  7. 20/12/2008 στο 19:54

    Γιάννη, καλές γιορτές και σε σένα, να σαι καλά!

  8. 21/12/2008 στο 10:23

    Πόσο χαίρομαι, πραγματικά, για σας.

    Έχω πάει σε πολλά ορφανοτροφεία με τους φίλους μου, Τάνια Καψάλη και Νίκο Κακλαμανάκη.

    Αγαπάμε πολύ τα 75 παιδάκια του Χατζηκυριάκειου Ιδρύματος Παιδικής Προστασίας.

    Και το δείχνουμε με κάθε τρόπο.

    Μπράβο σας και πάλι.

    vloutis.wordpress.com
    vloutis.blogspot.com

  9. 21/12/2008 στο 13:49

    Κ. Βλουτη καλη σας μέρα και καλές γιορτές να χετε, παντα με υγεια.

  10. 22/12/2008 στο 01:02

    Αυτό ακριβώς πρέπει να είναι οι γιορτές: Να προσφέρουμε στους ανθρώπους που δεν ξέρουμε κι έχουν ανάγκη, στους ανθρώπους που αγνοούμε. Στους φίλους, τους συγγενείς, τους αγαπημένους έχουμε κι άλλες αφορμές και αιτίες να τους κάνουμε δώρα.
    Μπράβο σας, και μακάρι κι εμείς οι υπόλοιποι να παραδειγματιστούμε από την πράξη σας και να θυμηθούμε τους άλλους τούτες τις μέρες.

  11. 22/12/2008 στο 12:11

    @fvasileiou: Να σαι καλα για τα καλα σου λογια. Καλές γιορτές!

  12. 22/12/2008 στο 22:54

    Πολύ ωραία πράξη και καταλαβαίνω ακριβώς το αίσθημα που νιώσατε καθ όλη την διάρκεια συλλογής των χρημάτων, αγοράς των δώρων και μοιράσματος!!! Τέτοιες καλές πράξεις αξίζει να γίνονται από όλους μας!!! Διότι πραγματικά νιώθεις ότι έχεις κάνει ΚΑΛΟ και αγαλιάζει η ψυχή σου!
    Μπράβο και πάλι μπράβο για την πρωτοβουλία σας!

  13. 22/12/2008 στο 23:59

    Αστροπελεκι μου να σαι καλά, καλές γιορτές να χεις!

  14. 23/12/2008 στο 13:41

    Ευτυχισμένα Χριστούγεννα και καλέ γιορτές φίλε, πάντα με υγεία!

  15. 23/12/2008 στο 15:03

    Να σαι καλά αστέρι μου. Καλά Χριστουγεννα και Ευτυχισμένος να ναι για σενα και τους δικούς σου ο καινούργιος χρόνος, πάντα με υγεία και χαρά.

  16. 24/12/2008 στο 12:30

    Χρόνια πολλά, ευτυχισμένα Χριστούγεννα καλέ μου 🙂

  17. 24/12/2008 στο 14:30

    Σε έχω σε ψηφοφορία.

    vloutis.;wordpress.com
    vloutis.blogspot.com

  18. 24/12/2008 στο 18:32

    Καλά Χριστούγεννα Αστροπελέκι.
    κ.Βλουτη το είδα, ευχαριστώ, καλές Γιορτές με υγεία!

  19. 25/12/2008 στο 16:43

    «ΕΤΕΧΘΗ ΗΜΙΝ ΣΗΜΕΡΟΝ ΣΩΤΗΡ»
    Γεννήθηκε για μια ακόμη φορά ο Χριστός μας και έρχεται με χέρι τρεμάμενο και κρυωμένο από την παγερή ατμόσφαιρα
    του κόσμου σήμερα…να μας δει, να μας ακούσει, να μας εγγίσει…τον υποδεχτήκαμε? ή τον αφήσαμε και πέρασε από δίπλα μας και δεν τον αγκαλιάσαμε, δεν του δώσαμε την πρέπουσα σημασία?
    Είμαστε υπόλογοι σε τέτοια ερωτήματα…ήλθε και μας κάλεσε η εκκλησία του να δούμε την σύναξη για την δική του γέννηση…ας δούμε μας κάλεσαν οι ύμνοι να δούμε τον τόπο που γεννήθηκε, την φάτνη που ανακλήθηκε, την Μάνα του που χάρηκε επειδή έτεκε τον Υιό του Θεού τον πρωτότοκον, τον επίγειο προστάτη του που προστάτευσε ανθρώπινα την Μητέρα και το Παιδίον, τους ποιμένες που δηλώνουν τους ανθρώπους του μόχθου που εν απλότητι προσεκύνησαν τον Βασιλέα του Κόσμου και τους μάγους που με πλήρη επιστημονική διάθεση προσεκύνησαν τον Υιό του Ανθρώπου!
    «ΕΤΕΧΘΗ ΗΜΙΝ ΣΗΜΕΡΟΝ ΣΩΤΗΡ»!
    Γεννήθηκε ο Χριστός μας και μας έσωσε και μας λύτρωσε και μας ερωτεύθηκε και με ερωτική διάθεση αυτοπροσφοράς αναζήτησε τον πονεμένο άνθρωπο να του δείξει την αγάπη Του!
    «ΕΤΕΧΘΗ ΗΜΙΝ ΣΗΜΕΡΟΝ ΣΩΤΗΡ»!
    Γεννήθηκε και μας έδωσε την ευκαιρία να πάμε στα μέρη του, να δούμε τον πόνο του για την κατάσταση του ανθρώπου…ο Χριστός πονάει διότι βλέπει τον άνθρωπο να φθείρει την ζωή του άλλου ανθρώπου…εμάς να καταδικάζουμε όλους τους αδελφούς μας ενώ το πρόβλημα μας είναι η πνευματική μας κατάσταση, το κακό δεν φαίνεται και δεν εδρεύει στον άλλο αλλά σε μένα!
    Το πρόβλημα είναι ότι δεν κατανοήσαμε, δεν θέλουμε να δεχτούμε ότι ή λ θ ε στη γη για εμάς!
    Ναι, ή λ θ ε για εμάς … και … εμείς τον δεχθήκαμε ομοτράπεζο…τον κάναμε μέτοχο του εαυτού μας μέσω της θείας Ευχαριστίας…του ανοίξαμε την πόρτα του σπιτιού μας…δώσαμε ότι μπορέσαμε στους μικρούς και ελαχίστους που μας θύμισαν την παρουσία του???
    Θα του πούμε το Ν α ι φέτος ή θα του κλείσουμε την πόρτα για έναν ακόμη χρόνο…αποφασίστε μένει καιρός μέχρι τα άγια Θεοφάνεια…να φανεί στις γήινες υπάρξεις μας!
    Καλή συνάντηση με τον Λυτρωτή!
    Έρχεται μέσα μας και εμείς του καταφάσκουμε θετικά με την ανοιχτή της καρδίας μας πόρτα!
    Modern Father
    http://modern-father.blogspot.com/

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: