Απρόσμενο ταξίδι

________________________________________________________

Ήτανε θυμάμαι Πέμπτη, 7 Φεβρουαρίου γύρω στις 6:30 το απόγευμα. Είχα σχολάσει απ τη δουλειά μισή ώρα περίπου πρίν. Tο μόνο που ήθελα, ήτανε να κάνω ένα ντούς και να χαλαρώσω απολαμβάνοντας ένα καφέ. Ένιωθα υπερβολική κούραση, αφού τις τελευταίες μέρες δούλευα απ το πρωϊ μέχρι αργά το βράδυ.

Άνοιξα την πόρτα του διαμερίσματος και κατευθύνθηκα προς το υπνοδωμάτιο. Άφησα τα πράγματα μου και άνοιξα το ραδιόφωνο στη γνωστή αθλητική συχνότητα, μπας και πάρει τίποτα σημαντικό τ’αυτί μου. Μπορεί και να το άνοιξα απλά για να νιώθω οτι έχω παρέα, δεν ξέρω…

Πρίν αρχίσω να γδύνομαι, άνοιξα το νερό και σκέφτηκα (Ευλογία το μπάνιο).

Κανα 20λεπτο αργότερα, στεγνός, καθαρός και με άνετα ρούχα, καθόμουνα στην κουζίνα με τον καφέ και το τσιγάρο ανα χείρας, χαλαρώνοντας.

Χτυπάει το τηλέφωνο (Όχι ρε γαμώτο)

Το κοιτάζω (Απ’τη δουλειά είναι, πάει το ήσυχο απόγευμα μου. Ααααααά!)

-«Παρακαλώ;» (Περιμένω το συνηθησμένο: «Συγνωμη που σε ενοχλώ αλλά χρειαζόμαστε τη βοήθεια σου με αυτο το θέμα και μπλα μπλα…» )

-«Γεια χαρά. Τί κάνεις; Ο γενικός διευθυντής θέλει να σου μιλήσει» άκουσα τη φωνή να μου λέει… (Τί να θέλει άραγε; Έκανα καμιά χοντρή μαλακία και δεν το πήρα χαμπάρι; Μπά, αφόυ όλα είναι καλά, δουλέυω σαν τρελός τελευταία και οι δουλειές καλά πάνε, τι θέλ…)

Η φωνή στην άλλη άκρη του ακουστικού σταμάτησε τη ροή των ανήσυχων σκέψεών μου…

-«Καλησπέρα»

-«Καλησπέρα σας»

-«Μ’ακούς καθαρά;»

-«Σας ακούω μια χαρά»

-«Ήθελα να σε πάρω τηλέφωνο και να σε ενημερώσω σχετικά με κάτι. Είναι όλη η εταιρία εδώ, ακούνε τη συνομιλία μας, είσαι σε ανοικτή ακρόαση»

(Σαν δημόσια εκτέλεση; Τι έκανα λάθος; Αμαν Παναγία μου!)

-«Βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση (Για καλό είναι, ευτυχώς Θεούλη μου) να σε ενημερώσω οτι σε έχουμε διαλέξει για να πας με την σύντροφο σου, ένα ταξίδι σε ένα πολυτελές resort, με έξοδα της εταιρίας. Το resort βρίσκεται στον Καναδά! Σε έχουμε επιλέξει αφού η σκληρη σου δουλειά, μας έχει αποφέρει αυξημένα κέρδη και θέλουμε να δείξουμε την ευγνωμοσύνη μας.»

Οι υπόλοιποι άρχισαν να χειροκροτούν και να φωνάζουν μπράβο (Πλάκα μου κάνουνε…)

Άρχισε να εξηγά στους υπόλοιπους τις ιδέες που είχα, τι ακριβώς έκανα και τα κέρδη που μας είχε αποφέρει. Εγώ, προσπαθούσα να συνειδητοποιήσω τί γινότανε, με το κινητό στο χέρι και μια χαρουμενη-βλακώδες έκφραση στο πρόσωπο μου.

-«Συγχαρητήρια και πάλι. Στον Καναδά, θα γνωρίσεις σημαντικά στελέχη της εταιρίας μας και θα μιλήσεις με τον CEO της εταιρίας. Αύριο πέρνα απ το γραφείο μου να τα πούμε και να σου δώσω τις λεπτομέρειες. Το ταξίδι θα γίνει τον Μάρτιο.»

-«Ευχαριστώ πολύ», κατάφερα να πώ μετα βίας. Ακόμη προσπαθούσα να το πιστέψω….

-«Εμείς σε ευχαριστούμε. Καλό βράδυ…»

________________________________________________________

Κάπως έτσι έγινε…

Μεταξύ 13 και 17 Μαρτίου, έκανα ένα μακρυνό αλλά υπέροχο ταξίδι. Μερικές φωτογραφίες απ’το χιονισμένο Montebello, μπορείτε να δείτε εδώ.

Advertisements
  1. vad
    31/07/2008 στο 06:37

    Τα χιόνια δε μου λείπουν,αλλά οι φωτογραφίες πολύ ωραιες!Ενα χάσκι πολύ θα τόθελα1
    Καλή σου μέρα και…μακρια το δάχτυλο απ’τη διαγραφή σχολίων!Χα….

  2. 31/07/2008 στο 10:24

    lol 😀
    Καλημέρα. Μ αρέσανε τα χιόνια αφού εδώ που έιμαι, έχουμε 8 μήνες το χρόνο καλοκαίρι και ο Χειμώνας μας είναι για τα πανηγύρια (Θερμοκρασία C15-C20 χωρίς βροχή δεν είναι χειμώνας). Γι αυτό και ενθουσιάστηκα οταν πήγαμε. Δεν είχα δει χιόνια για πολλά χρόνια τώρα. Όσο για τα σκυλιά, ήτανε καταπληκτικά.

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: