Υπό κανονικές συνθήκες τώρα θα έπρεπε να βρισκόμουνα στην Στοκχόλμη για την εκπαίδευση με τη νέα μου δουλειά. Όμως δεν ήτανε γραφτό μου τελικά να πάω αυτό το ταξίδι…
Χθες ήτανε η τελευταία μου μέρα στην παλιά πλέον δουλειά. Πήγα απ το γραφείο για τελευταία φορά και αποχαιρέτισα όλους τους καλούς συναδέλφους με τους οποίους φτιάξαμε ένα όμορφο κλίμα στη δουλειά, όπου η δουλειά γινότανε εν μέσω πλάκας και χαβαλέ. Η αλήθεια είναι οτι θα μου λείψει και η δουλειά και το γραφείο και το αφεντικό αλλά και τα παιδιά με τα οποία κάναμε τόση παρέα. Σχεδόν 4,5 χρόνια έκανα εκεί.
Φεύγοντας απο κεί η αλήθεια έιναι οτι βουρκώσανε τα μάτια μου. Έχω αλλάξει αρκετές δουλειές στο παρελθόν αλλά πρώτη φορά συγκηνήθηκα και ένιωσα θλίψη.
Φεύγοντας, πετάχτηκα στον γιατρό μου αφού απ την Κυριακή το βράδυ ένιωθα κάψιμο στο λαιμό, τα αυτιά και η μύτη μου έκλεισαν και το στήθος μου ήτανε βαρύ.
“Την άρπαξες γερά. Δε θα φύγει για ακόμη 3-4 μέρες η ίωση που έχεις. Καλύτερα να περιοριστείς…”
Μου έγραψε κάμποσα χάπια και σιρόπια, σταγόνες κτλ, τα οποία πήρα καθώς ερχόμουν σπίτι. Μου έδωσε και άδεια ασθενείας μέχρι το τέλος της εβδομάδας. “Δε γαμιέται” λέω και γω απο μέσα μου,”δε θα πεθάνω για το ταξίδι”.
Πήρα τηλέφωνο το νέο μου αφεντικό, του εξήγησα οτι είμαι σε άθλια κατάσταση για να ταξιδέψω και οτι θα πάω από Δευτέρας στο γραφείο. Το καλό είναι οτι έδειξε κατανόηση και μου είπε οτι δεν υπάρχει πρόβλημα, συμβαίνουνε αυτά…
Έτσι, να μαι τώρα κλειστός στους 4 τοίχους, περιμένω να αναρρώσω…
Χάσαμε και το ταξίδι… Δεν πειράζει, την υγειά μας την καλή να έχουμε και όλα τα άλλα φτιάχνονται!
ΥΓ: Το πιο πάνω απλώς μου ρθε να το γράψω στο έτσι, δεν έχει κάποιο ιδιαίτερο λόγο ή νόημα, κάτι σαν ημερολόγιο…
Να στε καλά, υγεία πάνω απ όλα ρεεε!
Δημοσιεύθηκε από ELGRECO 
